แปะรูปลูกชายคนล่าสุดค่า~~ ออริจากบลีช
ชื่อ อากิวาระ เฮย์~~
(แอบลำเอียงสุดๆเลยนะเนี่ย เพราะลำบากตัวเองใช้เม้าส์หนูวาด แถมมือยังละเอียดอีกตะหาก เหอะๆ....)
นี่ค่า~~
ดูแล้วไม่น่าเชื่อว่าตัวเองทำได้ - -"""
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
แด่....ผู้ที่จากไป....
เมื่อวานตอนเช้า....ขณะกำลังเข้าแถว เรากับเพื่อนคุยกันตามปกติ....โดยไม่รู้เลยว่า..จะเกิดเหตุการณ์ที่อาจจะทำให้เพื่อนของเราเปลี่ยนไปตลอดกาล
ตอนกลางวัน...ในขณะที่เราเรียนภาษาอังกฤษอยู่นั้น(เขาให้จับคู่เข้าแถวไปอ่านหน้าห้อง) เราพูดคุยกับเพื่อนด้วยเสียงอันดังตามปกติ เพื่อนคนหนึ่งสะกิดเรา เอานิ้วแตะปากตัวเองเป็นเชิงให้เงียบ....
เราถามโดยไร้เสียงว่า"อะไรเหรอ?"ในใจกำลังคิดว่า ครูฝรั่งที่สอนคงโกรธ เพื่อนเราชะโงกหน้าข้ามโต๊ะมาแล้วกระซิบเบาๆด้วยน้ำเสียงหวิวๆผิดกับบุคลิกของมันอย่างหน้าใจหาย
"พี่ชายหมี(ชื่อลักษมี ชื่อเล่นชื่อพลอย แต่ในห้องมีพลอยสองคนเลยกลายเป็นชื่อหมีไป)เสีย..."
หัวใจเราหล่นวูบ....
ช่วงนี้มีคำว่า"ตาย"วนเวียนอยู่ใกล้เราเยอะมาก....แต่ไม่คิดว่ามันจะกระชั้นเสียขนาดนี้....
เราหันไปมองที่กาญจน์ผู้แจ้งข่าวด้วยสายตาอยากจะย้ำถึงเรื่องที่เกิดขึ้นว่าล้อเล่นรึเปล่า? กายจน์บุ้ยใบ้ไปทางเพื่อนคนนั้น...
เธอกำลังร้องไห้...ร้องไห้ไม่หยุด....
เรารีบอ่านงานนั้นให้เสร็จแล้วไปหา..
หลังห้องตรงที่นั่งนั้น เพื่อนกำลังห้อมล้อมพร้อมกับปลอบหมีด้วยถ้อยคำต่างๆนาๆ....
เราแตะไหล่ของหมีแล้วไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดี....เพื่อนๆเราต่างสรรหาคำพูดและพยายามทำตัวให้ตลกที่สุดไม่ให้เพื่อนคนนี้ต้องเศร้าไปมากกว่านี้...
เราวนไปมาอยู่สามสี่ครั้งจึงพูดกับหมีด้วยคำที่ดีที่สุดที่นึกได้ในขณะนั้น....
"...ร้องไห้ไปนะ....แต่แค่วันนี้วันเดียว...วันเดียวพอแล้ว....."
อีกสักครู่ หมีจึงลงไปล้างหน้าห้องน้ำ เรากับเพื่อนอีกสองคนคุยกับด้วยหัวข้อที่"ไม่เคยคิด"ว่าจะหยิบยกขึ้นมาคุยเลย
"หมีเปลี่ยนไปเลยนะ.....คงไม่ยิ้มอีกนานเลย"เราพยักหน้า โดยนิสัยปกติแล้ว หมีจะยิ้มง่าย หัวเราะง่าย
"แกก็ลองคิดดู ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดกับแกบ้างล่ะ" เรากับกาญจน์ตีหลังเพื่อนคนนั้นไปแรงๆคนล่ะที ด้วยว่าเราและกาญจน์เองก็ต่างมีพี่ชายเช่นกัน
คุยกันอีกพักหนึ่ง เพื่อนคนที่ว่าก็น้ำตาเริ่มซึมเช่นเดียวกับกาญจน์ เราจงเปลี่ยนหัวข้อไปร้องเพลงแทน....แต่ว่า...เพลงที่เรานึกออกขนาดนั้นมีแค่เพลงเดียวเอง...
"เธอจะอยู่กับชั้นตลอดไป...ไม่ว่าอีกนานแค่ไหน......นานเท่าไร...ไม่...ลืม...เลือน ความทรงจำจะย้ำและช่วยเตือน...เราจะผูกพันด้วยรัก....ตลอดไป..."
ดันทำให้หัวข้อเรื่องหมองลงไปซะอีก.....
จึงเปลี่ยนใหม่...คุยหนังแทน...
ประโยคแรก
"เรื่องวินสตรัก(Wind Sturck ; ยัยตัวร้ายกับนายเซ่อซ่า)อะ....เขาบอกว่าคนตายจะมีเวลา 48 วันในการกลับมาหาคนที่รักใช่ป่ะ?"
อ้าว...ชิบหายกู....ประโยคแรกมาซะหมองเลย....
เพื่อนเราสะดุ้งเฮือก....เราด้วย...(อนึ่ง...เพื่อนเรามีความสามารถที่เราไม่มั่นใจนักว่าใช่รึเปล่า...แต่มันบอกว่ามันเห็นวิญญาณในบางครั้ง และคนแรกๆที่มันเล่าให้เราฟัง....คือเรานี่แหละ - -")
หลังจากนั้นก็ตีกันไปตีกันมาจนหมดวัน...
ตอนเย็นเรามีโอกาสได้นั่งอยูกับหมี....
เธอไม่พูด...ไม่ยิ้ม...ไม่หัวเราะ...ไม่คุย....เหมือนอย่างเคยเป็น....
กลายเป็น....คนหมองเศร้า....ไปแล้ว....
หมี....ถ้าเธอมีโอกาสมาอ่านตรงนี้นะ...
เราจะบอกว่า...
เรารู้ว่า....การสูญเสียคนที่รักที่สุด..(กรณีของเธอ...พี่ชายที่รักเหมือนพ่อ..)..เป็นยังไง.....ถึงแม้เราจะไม่เคยประสบ และไม่อยากประสบ....แต่เราเป็นคนนึงที่รู้ว่า "การสูญเสีย"เป็นยังไง.....
เรารู้ว่าเศร้า...รู้ว่าท้อ....โลกทั้งใบมันเปลี่ยนไป......แต่เราอยากให้หมีสู้....เรารู้ว่ามันไม่ง่าย...แต่อยากให้สู้.....
เราไม่อยากเห็นเธอเป็นแบบนี้นะ....ไม่อยากเลย.....
เราอยากได้เห็นรอยยิ้มของหมี
เราอยากได้ยินเสียงหัวเราะของหมีอีกครั้ง....
ถือว่าเราเป็นตัวแทนห้องพูดก็ได้นะ.....
แต่เราขอร้อง....
สู้กับความเศร้านิดนึงนะ....
ช่วยลุกขึ้นสู้ให้พี่ชายของหมีบนสวรรค์เห็นด้วยเถอะ
"การสูญเสียไม่ใช่เรื่องที่พบเจอบ่อยนัก....ไม่ใช่เรื่องที่ควรพบเจอ....
และหากพบเจอแล้ว....การทำใจกับมันยิ่งยาก....
โลกทั้งใบเปลี่ยนหมุนไป....
แต่เรายังต้องอยู่....
เพื่อให้เขาที่อยู่บนสวรรค์เห็นว่า
เราเอง....ก็ต้องอยู่ได้...."
สุดที่รัก.....แด่ทุกๆคนที่พบเจอการสูญเสีย.....(ขออภัยที่ต้องให้หาฟังเอง.....เจ้าของบลอคโง่ค่ะ - -")
สุดที่รัก
ศิลปิน : Retrospect
เพียงเวลาแค่ไม่นาน ทำให้เราได้คุ้นเคย
สุขและทุกข์ที่ล่วงเลย มันทำให้เรายิ่งผูกพัน
แต่เวลา คือสิ่งเลวร้ายอีกเช่นกัน
เวลาช่างแสนสั้น มันทำให้เราต้องจากกัน
*สุดเส้นทาง ปลายขอบฟ้า ชะตาได้กำหนด ไม่อาจจะพบกัน
แต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเธอ ภาพเก่าคืนย้อนมา จุดจบคือน้ำตา และรักที่ยังไม่เคยจางหาย
** แม้ว่าวันนี้ เธอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆ นั้นไม่เคยจางหาย
ตราบที่ดาวเต็มฟ้า เธอยังคงวนเวียนในหัวใจ
หลับให้สบาย สักวันคงพบกัน "สุดที่รัก"
ปล.
อุบัติเหตุไม่ใช่เรื่องไกลตัวแล้ว อยากให้ทุกๆคนระวังกันนะคะ....
edit @ 2007/09/09 11:42:02
