บันทึกของปีนี้

posted on 31 Dec 2012 22:06 by belivedream
เป็นเอนทรี่ที่สามของปี(ที่ได้อัพ)ที่ไม่เกี่ยวกับคอมมู๕๕๕
 
 
วันที่สามสิบเอ็ด ธันวาคม ๒๕๕๕
 
วันสุดท้ายของปี ๕๕ ขอบันทึกอะไรทิ้งไว้ให้ตัวเองหน่อยละกัน
 
ส่วนเอนทรี่แรกของปีหน้าก็คงทำเหมือนเดิม เขียนจดหมายถึงตัวเอง
 
เอาล่ะ เริ่มที่ปีนี้ก่อนแล้วกัน ก็ลืมๆไปหลายอย่างแล้ว คุ้ยๆมาจากเฟซบุ๊ค ๕๕๕
 
-----------------------
 
 
ปีนี้,เราจบเตรียมฯแล้ว
 
เราเป็นนักเตรียมจบเตรียมที่ไม่มีความสุขเท่าที่ควร แต่เราก็ยังจำความอบอุ่นอวลของบ้านหลังนั้นได้ดี
 
เรายังอาวรณ์บ้านหลังนั้น
 
ยังอาวรณ์จนถึงตอนนี้
 
ขอบคุณนะที่ทำลายเรา และสร้างเราขึ้นมาใหม่
 
รักเธอเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
 
คิดถึงเธอ,เตรียมอุดม
 
 
 
ปีนี้เที่ยวมากจริงๆ ทำหลายอย่างที่ไม่เคย สนุกดี สนุกแบบที่ไม่คิดว่าจะสนุกขนาดนี้เลยเชียว
 
ขอบคุณทุกๆคนที่เราไปเที่ยว ไประรานใส่นะคะ (หัวเราะ) ขอโทษที่ก่อความรำคาญ และขอบคุณมากค่ะสำหรับเวลาที่ได้ใช้ร่วมกัน
 
 
 
ปีนี้ติดมหาลัย...........
 
ไม่ใช่มหาลัยที่หวัง,จริง
 
ค่อนข้างผิดหวังที่ได้และไม่คาดหวังใดๆกับมหาลัย,จริง
 
แต่,ที่มหาลัยนี้ เราพบคนที่ดีมากมาย
 
เราพบเพื่อน เพื่อนที่ดีมาก มากจนเหมือนจะทดแทนสิ่งที่เราเสียไปเลย
 
ดีใจนะ ดีใจมากๆที่ได้พบกับทุกคน
 
ทุกคนที่สอนให้เรารู้จักคำว่าให้ โดยที่ไม่ได้หวังอะไรตอบแทน
 
ทุกคนที่หวังดีกับเรา
 
ทุกคนที่ทำให้เรามีความสุข อยากจะอยู่ที่นี่ต่อไป
 
ขอบคุณมากๆ ที่บอกเราว่าอย่างน้อยๆ เราก็ไม่ได้อยู่คนเดียวที่นี่
 
 
ขอบคุณรูมเมทด้วย ทั้งสี่คน
 
ขอบคุณที่อยู่ข้างๆเราตลอดเวลา ที่รับฟังปัญหา เรื่องงี่เง่าบ้าบอของเราเสมอ
 
ขอบคุณที่เข้าใจ ขอบคุณที่เข้ากันได้
 
 
ขอบคุณที่ได้เจอกับทุกๆคน
 
ขอบคุณนะ ที่ทำให้เรามีความสุข ขอบคุณจริงๆ
 
 
 
ปีนี้,เราเปลี่ยนชื่อแล้ว
 
เปลี่ยนชื่อจริงของตัวเอง 
 
แปลกดี แต่มันทำให้เราเข้มแข็งขึ้นจริงๆ
 
เพราะชื่อ เพราะตัวเราเอง ไม่รู้ 
 
แต่ดีแล้ว ที่ได้เปลี่ยน
 
ได้ทิ้งตัวเองคนเก่าไป
 
แล้วเริ่มใหม่ ด้วยชื่อใหม่
 
 
ปีนี้,ได้วิ่งตามผู้ชาย๕๕ สนุกมาก เป็นประสบการณ์ที่ดีที่ได้ออกทีวีและโดนเพื่อนแซวตั้งแต่เพื่อนในเอก ยันรูมเมท ยันเพื่อนรูมเมท ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
 
 
ปีนี้,
 
ได้จบเรื่องราวคาราคาซัง...
 
มันผ่านมาแล้ว ดีใจที่ได้ผ่านไป
 
เพราะเมื่อมันผ่านไป เราจึงมีเวลาเว้นระยะออกมามอง
 
อา,ตอนนั้นเราทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย? งี่เง่าจัง เพื่ออะไรนะ
 
ตอนนี้ลืมแล้ว ว่าทำไมตอนนั้นต้องทำแบบนั้น
 
ลืมไปก็ดี ลบมันให้หายไป
 
ตัวเราตอนนี้ ปีหน้า,จะไม่ทำแบบนั้นอีก
 
เราให้คำสัญญากับตัวเอง
 
 
 
ปีนี้,ได้เจอคุณ"ลวิตร์" นักเขียนในดวงใจ
 
ได้ลายเซ็น ได้ถ่ายรูป
 
และไล่ล่าหนังสือของคุณลวิตร์(เท่าที่รู้จัก)มาครองได้ครบในที่สุด
 
มีความสุขมาก
 
 
 
ปีนี้,ภาษาญี่ปุ่นแข็งแรงขึ้นเลยได้เล่นเกมจีบหนุ่มแบบตั้งอกตั้งใจอ่านและพีคในที่สุด๕๕
 
เดินกลับเข้าสู่วังวนนักพากย์
 
และเริ่มต้นเข้าสู่วงวนคาเมนไรเดอร์๕๕๕๕
 
ปีก่อนๆเคยคิด ไอ้พวกที่โตแล้วแต่ยังดูไอ้มดแดงที่มันยังไงว้า?
 
ปรากฏปีนี้มาติดเอง นี่สินะผลกรรม๕๕๕ (ไม่น่าใช่ว่ะ)
 
 
 
 
ปีนี้,ได้"ตั้งใจ"นอนดูฝนดาวตกครั้งแรก
 
วันที่ ๑๔ ธันวาคม ฝนดาวตกเจมินิดส์
 
 
ท้องฟ้ามืดสนิท มีแต่แสงไฟรำไร
 
อากาศรอบตัวไม่ร้อน ไม่หนาว
 
ทิ้งตัวลงนอนกับพื้น รอบด้านมืดจนมองไม่เห็นมือตัวเอง
 
ข้างตัวมีรูมเมทสองคนนอนอยู่ใกล้ๆ
 
ได้ยินเสียงลม
 
เสียงกระซิบคุยของพวกเรา
 
และดวงดาวหลายสิบที่พาดผ่านข้ามเราไป
 
เราถูกท้องฟ้าโอบกอด
 
เราสบตากับดวงดาวนับร้อย นับพัน นับล้าน ที่อยู่ห่างไปหลายล้านปีแสง
 
เราได้สงบใจ สงบใจที่พะว้าพะวงเรื่อยมา
 
มีความสุขอย่างที่ไม่รู้จะสุขขนาดนี้ได้เมื่อไหร่แล้ว
 
เป็นความทรงจำที่ล้ำค่ามากที่สุดอีกเรื่องหนึ่งของปีเลยทีเดียวล่ะ
 
 
 
ปีนี้ วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๕
 
เขากล่าวว่าโลกจะแตก
 
และสุดท้ายมันก็ผ่านไป
 
ดีแล้ว
 
เรารักโลกใบนี้
 
 
 
ปีนี้,สั่งของทางเน็ตครั้งแรก หลังจากไม่ได้สั่งมาสี่ห้าปี๕๕๕
 
พบความล้มเหลว ร้านดีวีดีเฮงซวย เหมือนจะถูกโกง 
 
แต่ไม่เป็นไร อีกร้านนึงดี ประสบความสำเร็จ
 
หักล้างกันไม่ได้ แต่ความรู้สึกก็พอแทนกันได้
 
 
ปีนี้,.......
 
มีความทรงจำดีๆ
 
มีความทรงจำแย่ๆ
 
มีหลายอย่างเกิดขึ้น
 
มีหลายอย่างจบลง
 
 
 
ขอบคุณทุกเรื่องราว
 
ขอบคุณทุกๆคน ทั้งในทวิตเตอร์ เฟซบุ๊ค และคอมมูอีอีดี
 
และขอบคุณตัวเองที่ผ่านเรื่องราวทุกอย่างมาได้,อย่างเข้มแข็ง : )
 
 
 
อันนี้รูปที่วาดในปีนี้ทั้งหมด
 
เดือนหลังๆแหว่งเว้ามาก ๕๕๕
 
 
 
 
 
 
ทิ้งท้ายไว้เท่านี้ล่ะ
 
 
ลาก่อนนะ ปีนี้.